Archiwum: Styczeń 2014

Chasydyzm współcześnie

Chasydyzm współcześnie Od XIX w. w ruchu chasydzkim nastąpiło kilka ważnych zmian. Zdobywszy sobie pozycję na scenie życia żydowskiego, chasydyzm przestał się rozprzestrzeniać, walcząc o utrzymanie pozycji. Jego zwolennicy zaczęli przykładać większą wagę do studiów nad Torą, dzięki czemu ruch w XVIII w. postrzegany jako zagrożenie dla ortodoksji, już na początku wieku XX został uznany za bastion ortodoksyjnego judaizmu, zwłaszcza że pozostał ruchem konserwatywnym, broniąc się przed wszelkimi zmianami zwyczajów, także dotyczących sposobu ubierania, języka jidysz czy szkolnictwa. Dla niereligijnych, wyemancypowanych Żydów, stał się ruchem zacofanych fanatyków. Sprzeciwiając się ruchowi syjonistycznemu, Chasydzi jednak przyłączali się do emigracji i przybywając do Palestyny zakładali własne wsie i osady. Podczas II wojny światowej centra chasydyzmu w Europie zostały zniszczone, pojawiły się natomiast w Izraelu, Stanach Zjednoczonych za sprawą ocalałych z wojny cadyków i chasydów oraz ich potomków. Stosunek poszczególnych grup chasydzkich do Izraela był i jest zróżnicowany. Niektóre wciąż zaliczają się do największych przeciwników państwa – negują nawet zasadność jego istnienia. Inne reprezentują skrajnie odmienną postawę, angażują się w politykę izraelską i popierają osadnictwo na Zachodnim Brzegu Jordanu.

Chasydzki mistycyzm

Chasydzki mistycyzm Wychodząc z kabalistycznych założeń, że trzeba wyzwalać „boskie iskry” i że dokonanie tego zależy od intencji wykonującego czynność człowieka, Baal-Szem-Tow głosił potrzebę powszechnej pobożności. Nie zgłębianie zawiłości Talmudu i skrupulatne wypełnianie rytuałów, ale stałe oddawanie Bogu wszystkich swoich czynów i nieustanne chwalenie go pozwalają na stałe uwalnianie „iskier” i są najważniejszym zadaniem pobożnego żyda (zauważalne jest podobieństwo do chrześcijańskiego nakazu ” … cokolwiek robicie, wszystko na chwałę bożą czyńcie.”). Z takiego podejścia wynikło, iż modlitwa jest ważniejsza niż żmudne studiowanie Tory, zalecane przez rabinów. Stały kontakt z Bogiem i związane z tym doznawanie mistycznych przeżyć powinny dawać wiernemu nieustanną radość. Faktycznie chasydzi znani byli z tańców i śpiewów podczas swoich zebrań, także modlitewnych; pisano o nich, że „kiwają głowami, klaskają w dłonie, nachylają głowy”, „przedłużają modlitwy aż słońce staje w południu”.

Pozytywne nastawienie

Pozytywne nastawienie Pomimo gorszych dni, nigdy nie może się zmieniać nasze pozytywne nastawienie do świata. Nic nie dzieje się bez przyczyny, więc jeżeli nawet w naszym życiu wydarzyło się coś bardzo smutnego, to pamiętajmy właśnie o tej zasadzie. Musimy nauczyć się doszukiwania w każdym zdarzeniu plusów. Jeżeli pomimo zmartwień przez cały czas będziemy pogodni, ludzie z naszego otoczenia będą tacy sami w stosunku do nas, a im pogodniejsze będzie nasze otoczenie, tym lepiej my będziemy się czuli. Cały proces pozytywnego nastawiania do świata musi rozpoczynać się już z samego rana, kiedy tylko wstaniemy z łóżka. Zaczyna się bowiem kolejny dzień, który może przynieść nam wiele dobrego i wiele się może wydarzyć. Co z tego, że jest bardzo wcześnie, za oknem pada i właśnie skończyła się kawa. Wstajemy wcześnie, a tym samym będziemy mieli dłuższy dzień, zawsze można ze sobą zabrać parasol, a jak raz wypijemy zamiast kawy herbatę, to tylko wyjdzie to nam na dobre. To tylko zwykłe przykłady z życia codziennego, które mają uzmysłowić nam, że wszędzie musimy dopatrywać się plusów, a nie załamywać ręce i popadać w nostalgię na resztę dnia, zrażając do siebie wszystkich dookoła. Pozytywne nastawienie, to klucz do sukcesu.

Etyka i pogląd na nią

Etyka i pogląd na nią Subiektywną cechą jest zależność ”czegoś” od ”czegoś”. Jeżeli np wydaje się nam, że z daleka, że budynek jest mały to małość ta jest cechą uzależnioną od odległości w jakiej się znajdujemy. Subiektywne pojmowanie więc dobra i zła polega na tym, ze jeżeli jakiś przedmiot posiada cechę dobra lub zła to posiada ją w zależności od podmiotu. Czyli bez ”podmiotu” przedmiot ten nie był by ani dobry ani zły. W sytuacji opisanej wyżej obserwujący budynek jest ”podmiotem”. Pojmując to- bez podmiotu budynek nie byłby ani duży ani mały – nie byłoby podmiotu oceniającego budynek. Wszystko na świecie raczej zależy od czegoś więc czy właśnie subiektywne patrzenie na etykę nie jest tym właściwym? Bo np czy ktoś jest dobry dla kogoś zależy czy go lubi czy nie.. Czy musi to robić czy nie i z pewnością jest wiele innych ”zależności”. Uważam więc, ze subiektywne spojrzenie na etykę jest właśnie tą teorią, którą należy uznać za prawdziwą. Niestety nie umiem obalić innych dlatego, niech będą i istnieją trzy aż ktoś wymyśli kolejne a następnie i tak ktoś obali je wszystkie.

  • Kategorie

  • Portal

    Etyka to patrzenie (relatywistyczne) na pojęcie dobra lub zła polega na przyjęciu, że coś nie jest całościowo dobre lub złe. Może być dobre dla kogoś lub dobre dla czegoś. Już nawet nie chodzi tu o niezgodność sądów w kwestiach moralnych przez różnych ludzi. Ta teoria powszechnie dotyczy, bezpośrednio dobra i zła. Jednak jakbyśmy nie postrzegali etyki będzie ona dla nas zagadką. Każdy z nas bawił się kiedyś w boga osądzając co jest dobre a co złe. Jest to kluczem do stanowienia moralności. chrzciny lublin psychoterapia gestalt warszawa

  • Archiwum

  • Molarność jak wszystkie zjawiska społeczne się zmienia. Według jednak teorii relatywistycznej, nic nie może być złe albo dobre samo w sobie, ale musi być oceniana pod kontem swojego funkcjonowania. W ten sposób powstrzymuje to od ocen nadających wartości obcych praktyk z własnego punktu widzenia. Odrzuca więc ocenie obcej kultury, przez własne wartości. Dlatego można mówić o obiektywizmie w patrzeniu na swoją i obcą kulturę i kwestionowanie w niej etyki.