Archiwum kategorii: Chasydzi

Korzenie chasydyzmu

Korzenie chasydyzmu Kabała to w tradycji żydowskiej tajemna interpretacja Biblii. Koncentruje się na badaniu bytów pośrednich pomiędzy Bogiem a światem (zwane beria, atsiut, chasja, jecira). Podstawowym założeniem tej filozofii jest obecność w każdym przedmiocie „boskich iskier” i obowiązek ich uwalniania dzięki pobożnemu korzystaniu z tych przedmiotów (przykładowo gdy je się w celu zdobycia sił do dalszej służby bożej, uwalnia boskie iskry zawarte w jedzeniu. To nie nastąpi jednak, gdy człowiek je tylko dlatego że jest głodny). Baal Szem Tow był zwolennikiem „kabały luriańskiej”, wg której Bóg wytworzył pustkę (Tehiru), którą częściowo zapełnił stworzeniem. Reszta pustki wypełniona jest przez mistyczne kręgi światła (Sefiry), coraz bardziej wysublimowane w miarę zbliżania się do obszaru zajmowanego przez Nieskończoność Boga. Stwarzanie miało miejsce, gdy Boskie Światło wlewało się do Tehiru, jednak w procesie tym rozbiciu uległy niektóre Sefiry, co spowodowało przemieszanie się dobra – „boskich iskier” i zła w każdej istocie stworzenia (można to porównać do yin i yang).

Chasydyzm w Europie

Chasydyzm w Europie Pomimo klątw przeciwko chasydom, wydawanym w latach 1772, 1781, 1784 i 1796, około roku 1830 zwolennikami ruchu była już większość Żydów Ukrainy, Galicji i Polski środkowej, jak również duża cześć Żydów na Białorusi, Litwie, Węgrzech. W tych rejonach znalazł duży posłuch, był bowiem ruchem kładącym nacisk na odmienność społeczności żydowskich i podkreślał oddzielenie od otaczającej ludności poprzez odrębny język, kulturę i religię. Chasydyzm stopniowo wykształcał własną strukturę społeczną. Wokół domu cadyka powstawały „dwory”, posiadające swych własnych rzemieślników, sklepikarzy, funkcjonariuszy instytucji religijnych. Z kolei Żydzi zachodnioeuropejscy, znajdujący się pod wpływem idei rewolucji francuskiej, koncentrowali swoje wysiłki nie na separacji, ale właśnie na integracji z reszta społeczeństw Francji, Anglii, Niemiec czy innych krajów, starając się uzyskać równouprawnienie. Ideały oświeceniowe nie sprzyjały też mocno zakorzenionemu w chasydyzmie mistycyzmowi. Później nowe ruchy społeczne, takie jak syjonizm czy socjalizm, a także możliwość emigracji do Ameryki odciągały młodych od chasydzkiego stylu życia.

Rozwój ruchu

Rozwój ruchu Rola głównego przywódcy ruchu po śmierci Baal Szem Towa przypadła Magidowi z Międzyrzecza. Podstawowym jego przesłaniem była wizja świata, w którym Bóg niejako zniża się do poziomu człowieka, aby wychować go łagodnie i troskliwie, tak by ten do Niego dorósł; podobnie jak w tradycji kabalistycznej, kiedy to Bóg ogranicza się, aby mógł powstać świat. Najwybitniejsi cadykowie pojawili się w trzecim pokoleniu. Wtedy też, m.in. na skutek rozbiorów Polski zerwano komunikację między grupami chasydzkimi i wytworzyły się różne, nieraz rozbieżne prądy w ruchu. Zaczęły też powstawać „dynastie” chasydzkie – rola cadyka przechodziła z ojca na syna, podobnie „dziedziczona” była wśród chasydów wiara w określonego cadyka i jego następców. Z jednej strony pogłębiały się postawy mistyczne i ekstatyczne, z drugiej pojawiły się prądy, w których poznanie rozumowe miało stać się na powrót drogą wiodącą ku Bogu. Przedstawicielem tych jest np. rabbi Zalman Szneur z Ladów. Był on założycielem ruchu chasydzkiego na Litwie, zwanego Chabad od początkowych liter słów: Chochma – Mądrość, Bina – Rozum i Daat – Poznanie. Była to próba pogodzenia chasydyzmu z judaizmem rabinicznym, która jednak nie powiodła się, a Chabad zachował charakterystyczną dla chasydyzmu żarliwość i żywiołowość.

Opowieści chasydów

Opowieści chasydów Przez lata nauki cadyków krążyły w formie ustnej, dopiero pod koniec XIX w. zaczęto je spisywać. Kilka przykładów niech zobrazuje, na czym polegała ta mądrość, więcej można znaleźć w zbiorach autorstwa M. Bubera czy A.J. HeschelaUczeń zapytał Baalszema: „Jak się to dzieje, że ktoś, kto kocha Boga całym sercem i wie, że jest przy nim blisko, doświadcza niekiedy uczucia oddalenia od Boga?” Baalszem mu wyjaśnił: „Kiedy ojciec uczy swojego synka chodzenia, stawia go najpierw przed sobą, a chcąc go uchronić przed upadkiem rozpościera blisko niego ręce i w ten sposób chłopczyk idzie ku ojcu między jego rękami. Ale kiedy już jest blisko, ojciec odsuwa go troszkę od siebie i szerzej rozpościera ręce, a robi to tak długo, póki dziecko nie nauczy się chodzić.”abbi Michał powiedział kiedyś do synów: „Bóg pobłogosławił mi w życiu, zanim bowiem czegoś nie posiadałem, nigdy tego nie potrzebowałem”. chman z Bracławia powiedział: „Jesteś tam, gdzie Twoje myśli. Upewnij się, że twoje myśli są tam, gdzie chcesz, aby były.”

  • Archiwum

  • Molarność jak wszystkie zjawiska społeczne się zmienia. Według jednak teorii relatywistycznej, nic nie może być złe albo dobre samo w sobie, ale musi być oceniana pod kontem swojego funkcjonowania. W ten sposób powstrzymuje to od ocen nadających wartości obcych praktyk z własnego punktu widzenia. Odrzuca więc ocenie obcej kultury, przez własne wartości. Dlatego można mówić o obiektywizmie w patrzeniu na swoją i obcą kulturę i kwestionowanie w niej etyki.