Archiwum tagu: chasydyzm

Korzenie chasydyzmu

Korzenie chasydyzmu Kabała to w tradycji żydowskiej tajemna interpretacja Biblii. Koncentruje się na badaniu bytów pośrednich pomiędzy Bogiem a światem (zwane beria, atsiut, chasja, jecira). Podstawowym założeniem tej filozofii jest obecność w każdym przedmiocie „boskich iskier” i obowiązek ich uwalniania dzięki pobożnemu korzystaniu z tych przedmiotów (przykładowo gdy je się w celu zdobycia sił do dalszej służby bożej, uwalnia boskie iskry zawarte w jedzeniu. To nie nastąpi jednak, gdy człowiek je tylko dlatego że jest głodny). Baal Szem Tow był zwolennikiem „kabały luriańskiej”, wg której Bóg wytworzył pustkę (Tehiru), którą częściowo zapełnił stworzeniem. Reszta pustki wypełniona jest przez mistyczne kręgi światła (Sefiry), coraz bardziej wysublimowane w miarę zbliżania się do obszaru zajmowanego przez Nieskończoność Boga. Stwarzanie miało miejsce, gdy Boskie Światło wlewało się do Tehiru, jednak w procesie tym rozbiciu uległy niektóre Sefiry, co spowodowało przemieszanie się dobra – „boskich iskier” i zła w każdej istocie stworzenia (można to porównać do yin i yang).

Chasydyzm w Europie

Chasydyzm w Europie Pomimo klątw przeciwko chasydom, wydawanym w latach 1772, 1781, 1784 i 1796, około roku 1830 zwolennikami ruchu była już większość Żydów Ukrainy, Galicji i Polski środkowej, jak również duża cześć Żydów na Białorusi, Litwie, Węgrzech. W tych rejonach znalazł duży posłuch, był bowiem ruchem kładącym nacisk na odmienność społeczności żydowskich i podkreślał oddzielenie od otaczającej ludności poprzez odrębny język, kulturę i religię. Chasydyzm stopniowo wykształcał własną strukturę społeczną. Wokół domu cadyka powstawały „dwory”, posiadające swych własnych rzemieślników, sklepikarzy, funkcjonariuszy instytucji religijnych. Z kolei Żydzi zachodnioeuropejscy, znajdujący się pod wpływem idei rewolucji francuskiej, koncentrowali swoje wysiłki nie na separacji, ale właśnie na integracji z reszta społeczeństw Francji, Anglii, Niemiec czy innych krajów, starając się uzyskać równouprawnienie. Ideały oświeceniowe nie sprzyjały też mocno zakorzenionemu w chasydyzmie mistycyzmowi. Później nowe ruchy społeczne, takie jak syjonizm czy socjalizm, a także możliwość emigracji do Ameryki odciągały młodych od chasydzkiego stylu życia.

Chasydyzm współcześnie

Chasydyzm współcześnie Od XIX w. w ruchu chasydzkim nastąpiło kilka ważnych zmian. Zdobywszy sobie pozycję na scenie życia żydowskiego, chasydyzm przestał się rozprzestrzeniać, walcząc o utrzymanie pozycji. Jego zwolennicy zaczęli przykładać większą wagę do studiów nad Torą, dzięki czemu ruch w XVIII w. postrzegany jako zagrożenie dla ortodoksji, już na początku wieku XX został uznany za bastion ortodoksyjnego judaizmu, zwłaszcza że pozostał ruchem konserwatywnym, broniąc się przed wszelkimi zmianami zwyczajów, także dotyczących sposobu ubierania, języka jidysz czy szkolnictwa. Dla niereligijnych, wyemancypowanych Żydów, stał się ruchem zacofanych fanatyków. Sprzeciwiając się ruchowi syjonistycznemu, Chasydzi jednak przyłączali się do emigracji i przybywając do Palestyny zakładali własne wsie i osady. Podczas II wojny światowej centra chasydyzmu w Europie zostały zniszczone, pojawiły się natomiast w Izraelu, Stanach Zjednoczonych za sprawą ocalałych z wojny cadyków i chasydów oraz ich potomków. Stosunek poszczególnych grup chasydzkich do Izraela był i jest zróżnicowany. Niektóre wciąż zaliczają się do największych przeciwników państwa – negują nawet zasadność jego istnienia. Inne reprezentują skrajnie odmienną postawę, angażują się w politykę izraelską i popierają osadnictwo na Zachodnim Brzegu Jordanu.

Przeciwnicy chasydyzmu

Przeciwnicy chasydyzmu Głównymi przeciwnikami ruchu chasydzkiego byli rabini, a najważniejszy ośrodek opozycji, któremu przewodził rabbi Elijahu, zwany Gaon (Geniusz) Wileński, znajdował się na Litwie. Tam też powstał przeciwny chasydyzmowi ruch mitnagdim. Głównymi zarzutami pod adresem chasydów było przedkładanie modlitwy nad studiowanie Tory, które według tradycyjnego judaizmu było główną drogą do Boga. Przeciwnicy widzieli w wizjach, cudach i ekstazie chasydyzmu niebezpieczne kłamstwa, a także zagrożenie bałwochwalstwem w związku z czcią okazywaną cadykowi (Gaon z Wilna był przekonany, że chasydzi w końcu ogłoszą Baalszema mesjaszem). Sprzeciwiali się koncepcji rebbego (przywódcy dynastii chasydzkiej), gdyż uważali, iż część społeczności żydowskiej stawała się przez to zbyt zależna od interpretacji judaizmu podawanej przez pojedynczego człowieka. Misnagdzi byli przerażeni także naukami (z biegiem czasu porzuconymi i przez samych chasydów), w myśl których np. kiedy modlącego się zaczynają nawiedzać grzeszne myśli, nie powinien on ich odrzucać, gdyż nawet one zawierają „święte iskry”, które trzeba uwolnić.

  • Kategorie

  • Portal

    Etyka to patrzenie (relatywistyczne) na pojęcie dobra lub zła polega na przyjęciu, że coś nie jest całościowo dobre lub złe. Może być dobre dla kogoś lub dobre dla czegoś. Już nawet nie chodzi tu o niezgodność sądów w kwestiach moralnych przez różnych ludzi. Ta teoria powszechnie dotyczy, bezpośrednio dobra i zła. Jednak jakbyśmy nie postrzegali etyki będzie ona dla nas zagadką. Każdy z nas bawił się kiedyś w boga osądzając co jest dobre a co złe. Jest to kluczem do stanowienia moralności. nagrobki zakład pogrzebowy bródno Kurs przedmałżeński dla narzeczonych. różańce z bursztynu

  • Archiwum

  • Molarność jak wszystkie zjawiska społeczne się zmienia. Według jednak teorii relatywistycznej, nic nie może być złe albo dobre samo w sobie, ale musi być oceniana pod kontem swojego funkcjonowania. W ten sposób powstrzymuje to od ocen nadających wartości obcych praktyk z własnego punktu widzenia. Odrzuca więc ocenie obcej kultury, przez własne wartości. Dlatego można mówić o obiektywizmie w patrzeniu na swoją i obcą kulturę i kwestionowanie w niej etyki.